Cömertlik insanlara hiçbir zaman bilmeyecekleri bir iyilik yapmaktır. Cömertlik fazla vermekten ziyade yerinde ve zamanında vermek demektir.
Bize alçak gönüllü olmak düşer
. Mütevazı insan meyve ağacına benzer, meyve dalının yere eğilmesi meyvenin çokluğundandır.
Cömertlik fazla vermekten ziyade yerinde ve zamanında vermek demektir.
Edebin başı akıllıca hareket etmektir. Yapılmayan, yerine getirilmeyen sözde hayır yoktur. Cömertlik olmayınca malın, vefa olmayınca arkadaşın hayrı yoktur.
Cennet cömertlerin, cehennem cahillerin yeridir.
Evet, okurlarım, nereden çıktı cömertlik diyeceksiniz. Ben diyorum ki, her şeyde cömert davranmalıyız. Selam vermede, hediyeleşmede, birini ziyaret ederken sözlerimizde…… Hem de kimlik gözetmeden cömert olma. Karşımızdaki insan kim olursa olsun. Hangi görüşten olursa olsun. Hep sevmek ve saygı duymak ve cömert olmak. Küçük sözünü hadi oradan demeden dinlemek, büyük sözünü de bir nasihat kabilinden dinleyip hep ben bilirim dememek. Zira o kişinin düşüncesi hep tecrübeden olduğunu unutmamak.
Siyaseti hep halkı için yapmak. Bürokratlılığını ise amiri için yapmak güzel ve yerindedir. Bürokratlık ardından kurulan oyuncaklar misali hareket etmektir. Zira onun hareket alanı kısıtlıdır. Siyasetçi ise herhangi bir alanı olmamakla beraber hep halkı için hareket edip ve halkının hizmetçisi olmaktır. Siyasetçi seçilmeden evvel nasılsa seçildikten sonra da aynı olduğunun hissini verebilmektir. Yapmacık tavırlar içersine girip seçildikten sonra hiç kimseyi kendinden üstün görmemek onu hep başarısızlığa götüreceğini bilmek erdemlik olsa gerek.
Ben falan makama gelmeden evvel şuralarda buralarda öyle başarılıydım kimsenin aklına ihtiyacım olmadı olmazda demek o kişiyi hep başarısızlığa götürmüştür. Zira tarihimizde örnekleri çoktur. Yanında her konuda danışman taşıyanlar hep başarılı olmuş, halkının gönlünde taht kurmuşlardır. (Fatih Sultan Mehmet’in yanındaki Akşemsettin misali), danışmanı dalkavuk olanın ise başarıya koşması zordur. Ve olmaz, olamaz. Zira dalkavuklar hep kendisini düşünür. Şakşakçılarda aynen böyledir.
Bir siyasetçi geçmişini unutmamalı, geleceğini de garanti altına almalıdır. Önceki kulvarda aynı sofrayı paylaştıklarını aşağılayıcı sözlerle incitmemeli, aynı duruma düşeceğini bilmelidir.
Bir makama gelindiğinde illaki ardında bir güçle hareket edip başarıya gitme yerine, arkasında güç olmadan işini tecrübesiyle başarmak o kişinin becerisindendir. Bunun için illaki iktidarda olmak şart değildir. Nice iktidar gücü olduğu halde işin ehli olmadığından başarısızlığa yelken açmış gemiyi karaya oturtmuş insanlarımız vardır. Önemli olan ardındaki halk gücüyle ve becerikli bir politikayla başarıya koşmaktır. Bunu başarmakta her kişinin değil er kişinin işidir.
Halkına insanına her kulvarda kucağına açmış ummanlar kadar derin olmuş insanlar eninde sonunda mutlaka başarıyı yakalamışlardır. Başarıyı yakalamak illaki böyüklerin yanında yer almakla olmaz.
Mühim olan meleklerle başarıyı yakalamak değil, şeytanlarla iyi geçinip onları yollarından koparmaya çalışıp onlarla beraber başarıya koşmaktır.
Sen sevmediğin kişileri bir kenara itip, sevdiklerini kucaklarsan bundan herkes senin sofranın sadece sevdiklerine açık olduğunun izlenimini verirsin ve bu yarıştan koparsında hiç haberin olmaz. Mesele maratonu sonuna kadar aynı vakar ve inançla tamamlamaktır. Nice yarışmacılar vardır. Maratonun yarısında bırakıverirde kendisinin haberi olmaz. Sadece etrafındaki birkaç kişiyle kala kalırsında eyvah dersin ama iş işten geçmiş olur.
Cömert insanlar vardır cebini, sofrasını sonuna kadar açar, etrafını hep güven aşılar ve sevilir o halk adamıdır. Sürpriz bir şekilde seçiliverirde herkese Allah Allah dedirtirde rakiplerinin ağzı açılır kalır. Bunu cömertliğinden kazanmıştır da sadece onu anlayan anlar. Sözünde her şeyince cimri olan bunu anlamaz ve anlayamaz. Ve denir. Aman anlamasın o kendi sevdasında yoluna devam etsin. Zira onun ufku sadece sevdiklerine açık denir ve kendi haline bırakılıverirde haberi olmaz. Uyanır ama kış tekrar gelmiştir.
Yazımı bir hikayecikle son vermek istiyorum. Zira açtığım bu mevzu çok uzun ve çok su götürür.
Bir kabadayının biri bir kahveye girişinde büyük bir nara ile Heyt varmı bana yan bakan der. Bunu duyan kahvehanede oturanlar bu kişinin ünlü bir kabadayı olduğunu zannedip korkarlar. Kahvehanenin arka sıralarından biriside ayağa kalkıp var sana yanbakan benim der. Nara atıp kahvehaneye giren o kabadayı ben varım yan bakan diyen şahsın yanına çalımlı bir şekilde yaklaşırken, içeridekiler aman kavga çıkacak diye kendilerini korumaya almaya çalışırlar. Nara ile içeri giren şahıs arka sıralarda var sana yan bakan diyen şahsın oturduğu masayı bütün güçüyle vurur ve basar narayı:” Var mı ikimize yan bakan” der. Kahvehanede oturanlarda derin bir oh çekerler. Zira kavga çıkmadan iş tatlıya bağlanmıştır.
Bunu başarmak erdemliktir. Adamlıktır.
Demek ki güç illaki ağızda değil becerikli olmadadır. Becerikli olmakta aslına bezmektedir.
Son sözümde şu olsun: Aslı hu, nesli hu.
yani: “Kişi aslına çeker”
